Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ’

stai_0

Του Κώστα Βαξεβάνη

Είναι γνωστό πως η δημοσιογραφία πολλές φορές αναγκάζεται να διαλέξει ανάμεσα στο δημόσιο συμφέρον και τις προσωπικές επιλογές. Ακόμα και αν έχουμε συνηθίσει μια δημοσιογραφία που προσπαθεί να διαλέξει ανάμεσα σε μάσκαρα, γόβες και γραβάτες στο στούντιο, η ουσία της δημοσιογραφίας, ο πυρήνας της, ταλανίζεται από αυτή και άλλες σταθμίσεις που πρέπει να κάνει, για να είναι αυτό που πρέπει να είναι. Λειτουργία στην υπηρεσία της κοινωνίας. Όποια παρέκλιση των δημοσιογράφων δεν πρέπει να οδηγεί και τη δημοσιογραφία σε παρέκλιση, πράγμα βέβαια δύσκολο και στις μέρες μας ίσως και ξεχασμένο.

Γράφω αυτές τις γραμμές, όχι μόνο γιατί η επικαιρότητα έθεσε για μια ακόμη φορά το θέμα του τρόπου λειτουργίας των δημοσιογράφων, αλλά κυρίως γιατί η εμπλοκή των ενδιαφερόμενων δίνει μια διάσταση στο θέμα που ευνοεί ίσως τη συζήτηση. Εννοώ πως δεν πρόκειται για ένα περιστατικό που κάποιοι συνέλαβαν, μήνυσαν ή απείλησαν ένα αντισυστημικό δημοσιογράφο που προκαταβολικά του έχουν αποδώσει το ρόλο του “γκρινιάρη” ώστε να τον ακυρώσουν αλλά για περίπτωση όπου αυτοί που ανησυχούν για την ποιότητα της δημοσιογραφίας, δεν είναι από εκείνους που γκρινιάζουν για όσα συμβάινουν, αλλά από αυτούς που γελάνε απολαμβάνοντας όσα “έχουν” ως δημοσιογραφία.

Η Εφημερίδα των Συντακτών, δημοσίευσε λοιπόν ένα mail του περιβάλλοντος Στουρνάρα, από το οποίο αποδεικνύεται πως ο Κεντρικός Τραπεζίτης της χώρας, σπρώχνει στοιχεία και θέσεις στα ΜΜΕ με τις οποίες χτυπιέται η διαπραγμάτευση. Εμφανίζεται δηλαδή ως εσωτερικός και κρυφός αντίπαλος στη διαπραγμάτευση με υπονομευτικό ρόλο. Στην περιγραφή που έκανε η εφημερίδα για τον παραλήπτη του mail, ο δημοσιογράφος Θανάσης Τσεκούρας, πρώην στέλεχος των ΜΜΕ του Μπόμπολα, αναγνώρισε τον εαυτό του. Έτσι έγραψε ένα άρθρο στο οποίο αφενός υπερασπίζεται το  «mail» και την πληροφόρησή του ως «πηγές» και «δημοσιογραφία», αφετέρου φωτογραφίζει παρακρατικές λειτουργίες στην είσοδο στην προσωπική του αλληλογραφία. Στην αντιπαράθεση παρενέβη και η Έλλη Στάη, της οποίας το site διευθύνει ο Τσεκούρας, γράφοντας ανοιχτή επιστολή στον πρωθυπουργό και ζητώντας να πάρει θέση. Στην επιστολή της αυτή η Έλλη υπερασπίζεται την «αμακιγιάριστη» δημοσιογραφία όπως χαρακτηριστικά γράφει, που πρέπει όλοι να εκπροσωπούμε.

Τα θέματα κατά την άποψή μου είναι δύο αν και οι εμπλεκόμενοι πολλοί. Το πρώτο αφορά την ουσία του mail. Εκεί λοιπόν μπαίνει η πολύ σοβαρή διάσταση της αποκάλυψης πως ο Στουρνάρας δρα ενάντια στη διαπραγμάτευση και την ελληνική κυβέρνηση σπρώχνοντας δημοσιεύματα, ως παράγοντας ενός ιδιότυπου εμφυλίου. Η άλλη διάσταση είναι ο ρόλος του δημοσιογράφου. Αν δηλαδή ο δημοσιογράφος είναι συντονισμένος ως όπλο σε αυτό τον εμφύλιο και όχι ως καταγραφέας της πραγματικότητας. Το τι από τα δύο έκανε ο Θανάσης Τσεκούρας, πρέπει να το απαντήσει ο ίδιος πειστικά και ξεκάθαρα. Ή για να το πω διαφορετικά υπό μορφή ερωτήσεως: θα έστελνε ο Στουρνάρας σε κάποιον άλλο ένα τέτοιο mail στα πλαίσια της ενημέρωσης ή απευθύνθηκε σε έναν άνθρωπό του;

Πάμε τώρα στην άλλη διάσταση του θέματος που αφορά το «απόρρητο της αλληλογραφίας». Ο Θανάσης Τσεκούρας και η Έλλη Στάη αφήνουν να εννοηθεί πως υπάρχει μια παρακρατική παρέμβαση που φέρνει στο φως προσωπικά δεδομένα. Παρακρατικές λειτουργίες υπάρχουν, έχουν διάφορες διαστάσεις και έχουν καταγγελθεί. Σε μια από αυτές πριν από δύο χρόνια κάποιοι πήγαν να με σκοτώσουν ενώ κάποιοι άλλοι πέρυσι, όπως προκύπτει από καταγραφή των συνομιλιών τους, σχεδίαζαν τη δική μου εξόντωση όπως και του συναδέλφου Μάκη Νοδάρου. Δε θυμάμαι τους συναδέλφους οι οποίοι τώρα ανακαλύπτουν την επικίνδυνη παραβίαση της δημοσιογραφίας από μηχανισμούς, να έχουν πάρει θέση. Δεν ξέρω επίσης αν είναι το πώς αντιλαμβάνεται ο καθένας την αμακιγιάριστη δημοσιογραφία ή πόσο απασχολημένος είναι με τη μάσκαρα. Αλλά εν πάση περιπτώσει όταν η δημοσιογραφία και η ελευθεροτυπία παραβιάζονται, καλό είναι να υψώνουμε τείχος, ακόμη και αν η παραβίαση αυτή είναι παρωνυχίδα μπροστά σε όσα γίνονται.

Το ερώτημα λοιπόν είναι αν κάποιοι εισέβαλαν στον προσωπικό χώρο του δημοσιογράφου. Αν η δημοσίευση των mails έπρεπε να γίνει και αν την έχουν κάνει μηχανισμοί. Για να καταλήξει κάποιος στο συμπέρασμα των μηχανισμών, πρέπει να ξέρει από ποιόν πήγε το επίμαχο mail στην εφημερίδα. Δηλαδή μπήκε κάποιος στο account του Τσεκούρα, ή το παρέδωσε κάποιος που άλλαξε στρατόπεδο; Μήπως προήλθε από λάθος προώθηση; Έπρεπε η ΕΦΣΥΝ να δημοσιεύσει το mail; Αν πρέπει να απαντήσω στο τι θα έκανα προσωπικά, ναι θα το δημοσίευα. Η δημοσίευση του συγκεκριμένου mail δεν πλήττει το πρόσωπο Θανάση Τσεκούρα (εκτός αν ο ίδιος διακρίνει πως αποκαλύπτει μια μη πρέπουσα προσωπική λειτουργία) αλλά το Στουρνάρα. Αποκαλύπτει μια επικίνδυνη λειτουργία του αξιωματούχου που είναι εντεταλμένος να θωρακίσει την ελληνική οικονομία ή ακόμα και να την εμφανίσει θωρακισμένη. Δηλαδή αποκαλύπτει κάτι που σχετίζεται με το δημόσιο συμφέρον και όχι με την προσωπική σφαίρα αυτών που αλληλογραφούν.

Τέτοιες υποθέσεις έχω πει πως μοιάζουν με εκείνο τον τύπο σε αμερικάνικη ταινία που του ανακοινώνουν πως ο αδελφός του έχει σκοτώσει 20 ανθρώπους και όταν τους ρωτά πού το ξέρουν και λένε πως προκύπτει από το ίδιο το ημερολόγιό του εκείνος γεμάτος φρίκη τους λέει «τι, διαβάσατε το προσωπικό του ημερολόγιο;» Ο παραλογισμός που τοποθετεί το προσωπικό συμφέρον πάνω από το δημόσιο, που εμφανίζει το διάβασμα του αποκαλυπτικού ημερολογίου ως έγκλημα πάνω από τις δολοφονίες και η νομική σχιζοφρένεια που το επιβάλει αυτό πρέπει να είναι στο στόχαστρο του δημοσιογράφου και όχι στη δικαιολόγησή του.

Στην Ελλάδα, μια σειρά από αντισυνταγματικούς νόμους, τοποθετούν τα προσωπικά δεδομένα στη θέση της Ιερής Αγελάδας, ενώ στην πραγματικότητα λειτουργούν ως Ιερά Εξέταση απέναντι στη δημοσιογραφία. Δε μιλώ βέβαια για τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα που αφορούν την προσωπική ζωή του καθενός, τις προτιμήσεις του ή τις επιλογές του, αλλά τα απλά προσωπικά δεδεμένα που η «θεοποίησή» τους δεν είναι τίποτα άλλο από συγκάλυψη και στεγανοποίηση σκανδάλων. Μια τέτοια περίπτωση είναι η δημοσίευση της λίστας Λαγκάρντ.

Ο νόμος που ισχύει σήμερα, εν αντιθέσει με τον προηγούμενο που είχε σαφή διατύπωση πως αν το θέμα αφορά το δημόσιο συμφέρον δεν υπάρχει προσωπικό δεδομένο, ψηφίστηκε με την ευεργετική συνεισφορά του Τριανταφυλλόπουλου και την εισβολή με την κάμερά του στις κρεβατοκάμαρες. Όταν η κοινή γνώμη αγανάκτησε, πέρασαν το νόμο που στεγανοποιεί τα προσωπικά δεδομένα χωρίς της στάθμιση του δημοσίου συμφέροντος. Ο νόμος αυτός χρησιμοποιείται όποτε η εξουσία θέλει να κρυφτεί και να σωθεί και μαζί της όσοι την υπηρετούν βρώμικα.

Για να επιστρέψουμε λοιπόν στο θέμα που υπερασπίζεται η Έλλη Στάη, επιμένω πως δεν είναι προσωπικό και δεν αφορά μηχανισμούς. Το δημοσίευμα της ΕΦΣΥΝ αποκαλύπτει μια κρυφή λειτουργία του Στουρνάρα και όχι μια διαπροσωπική σχέση Στουρνάρα και Τσεκούρα. Συμφωνώ βεβαίως με την ανησυχία της Στάη για το πού πάει η δημοσιογραφία και συμφωνώ να υπάρξει πρωτοβουλία για να αντιμετωπιστεί η επίθεση στους δημοσιογράφους. Θα μου επιτρέψει βέβαια να βάλω στην ατζέντα αυτής της πρωτοβουλίας αν παρθεί, τη δίωξη δημοσιογράφων, τις επιθέσεις, τη συκοφάντηση, τον αποκλεισμό τους από τη διαφημιστική πίτα και άλλα πολλά.

Με τα μάτια της Έλλης, η ανεξαρτησία της δημοσιογραφίας κινδυνεύει από τη δημοσίευση του mail Τσεκούρα. Με τα δικά μου, που είναι σίγουρα λιγότερο εντυπωσιακά, κινδυνεύει από την πληθώρα των εκμαυλισμένων που τολμούν να λένε πως είναι δημοσιογράφοι.  Ας σηκώσει όμως ο καθένας τη σημαία της ανεξαρτησίας της δημοσιογραφίας και δε βαριέσαι, ας είναι και από μαντήλι Hermes. Κάτι καλό θα βγει.

Υ.Γ Ξέχασα να γράψω πως θέση στο θέμα πήρε με βαρυσήμαντη δήλωσή του και ο Λάμπης Ταγματάρχης, εγγυώμενος για την ανεξαρτησία των δημοσιογράφων που γνώρισε στο site της Στάη. Απ ό, τι θυμάμαι, ο φημολογούμενος διευθύνων σύμβουλος της ΕΡΤ ήταν αυτός που έκοψε το Βαρουφάκη από την ΕΡΤ στο παρελθόν για τις θέσεις που εξέφραζε και βέβαια το Κουτί της Πανδώρας για τον ίδιο λόγο. Οπότε σίγουρα γνωρίζει τι σημαίνει ανεξαρτησία, τουλάχιστον ως αντίπαλός της.

Read Full Post »

1

Λίγες μέρες μετά την τραγωδία στο Φαρμακονήσι ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη παραχώρησε συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό «Σκάι».

Πριν από οποιοδήποτε σχόλιο, παραθέτουμε τον διάλογο που διημείφθη ανάμεσα στον υπουργό Νίκο Δένδια και στον διευθυντή του σταθμού Άρη Πορτοσάλτε.

Δένδιας: «…Η ποιότητα ή αν θέλετε η διαφορά κουλτούρας των μεταναστών που δεχόμαστε εμείς σε σχέση με άλλες χώρες είναι τραγική. Αλλιώς αντιμετωπίζει ας πούμε η Σουηδία τον μετανάστη από μια χώρα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, ο οποίος συνήθως έχει ένα μορφωτικό επίπεδο, είναι ένας Ευρωπαίος υπό την ευρύτερη έννοια, και αλλιώς εμείς που αντιμετωπίζουμε μεταναστευτικές ροές από το Μπανγκλαντές, από το Αφγανιστάν, ανθρώπους που ανήκουν σε μία άλλη κουλτούρα. Δεν υποτιμώ κανέναν, αλλά είναι άνθρωποι που έρχονται από έναν άλλο κόσμο σε σχέση με τον δικό μας».

Πορτοσάλτε: «Ναι, και μέσα σε μια γενική αμορφωσιά, μέσα από κοινωνικές συνθήκες τελείως διαφορετικές από τις δικές μας».

Δένδιας: «Εσείς μπορείτε να τα λέτε πιο καθαρά, εγώ είμαι υποχρεωμένος να τα λέω κωδικοποιημένα».

Πορτοσάλτε: «Σας αντιλαμβάνομαι. Μα προφανώς δεν είναι ρατσιστικό όλο αυτό, αλλά παράθεση της πραγματικότητας. Δεν μπορούμε να αρνηθούμε την πραγματικότητα».

Δένδιας: «Εγώ, όταν μιλάω με τους Σουηδούς ας πούμε…»

Πορτοσάλτε: «Δεν μας έρχονται οι Ινδοί, με συγχωρείτε, κύριε Δένδια, δεν μας έρχονται οι πανεπιστημιακής εκπαιδεύσεως Ινδοί να αναλάβουν τη Πληροφορική της χώρας. Τι να κάνω τώρα; (…). Ούτε μας έρχονται οι Ινδοί γιατροί. Γιατί δεν έχουμε στο Εθνικό μας σύστημα Υγείας Ινδούς γιατρούς, οι οποίοι διαπρέπουν στη Βρετανία, ας πούμε ή και αλλού».

Δένδιας: «Αυτή είναι η δική μας ατυχία».

Σχόλιο πρώτο: Ο γραπτός λόγος δεν μπορεί να αποδώσει ούτε το πάθος, ούτε το γενικότερο στυλ με το οποίο εκστομίστηκαν τα προηγούμενα. Αν και πολύ εύκολα μπορεί να βρεθεί το ηχητικό, τον επιλέξαμε εσκεμμένα. Θέλαμε να σας αφήσουμε να τα φανταστείτε…

Σχόλιο δεύτερο: Καλό είναι να ενημερώσει κάποιος τον κ.Δένδια ότι στη Σουηδία (την οποία ζηλεύει για τους «ανώτερης ποιότητας» μετανάστες που δέχεται – σε αντίθεση με εμάς που μας έρχονται μετανάστες «ποιότητας τραγικής»…) την τελευταία διετία κατατέθηκαν 97.646 αιτήσεις ασύλου. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Μετανάστευσης της Σουηδίας, στην πρώτη θέση των μεταναστών που προσφεύγουν στη Σουηδία και αιτούνται άσυλο είναι οι προερχόμενοι από τη Συρία. Ακολουθούν οι μετανάστες από Ερυθραία, Σομαλία, Αφγανιστάν και Ιράκ. Οι μετανάστες από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης βρίσκονται εκτός της πρώτης δεκάδας. Συνεπώς και εκεί όπως και εδώ της ίδιας «τραγικής ποιότητας» είναι οι μετανάστες. Αν υπάρχει διαφορά αυτή έχει να κάνει, ενδεχομένως, με την «ποιότητα» των εκεί υπουργών με τους εδώ…

Σχόλιο τρίτο: Την τελευταία φορά που ήρθε στην Ελλάδα «πανεπιστημιακής εκπαιδεύσεως» Ινδός (που τόσο θα ήθελε να βλέπει στη χώρα μας ο Πορτοσάλτε) ήταν ο κύριος Shailendra Kumar Rai, τον Μάιο του 2012. Δυστυχώς τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν και τόσο ευνοϊκά γι’ αυτόν. Αν και καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Ινδίας, είχε ένα ελάττωμα: Ήταν… σκουρόχρωμος. Ως εκ τούτου, σε μια από τις φιλόξενες επιχειρήσεις του κ.Δένδια έξω από την ΑΣΟΕΕ, ο «Ξένιος Δίας» συνέλαβε και προσήγαγε τον κ.Shailendra Kumar Rai στο Αστυνομικό Τμήμα της Μιχαήλ Βόδα. Βλέπετε, παρότι πανεπιστημιακός ήταν και… μελαμψός. Αφέθηκε ελεύθερος μόνο μετά την παρέμβαση των ελληνικών πρυτανικών αρχών (δεν γνωρίζουμε αν το θέμα απασχόλησε τον Πορτοσάλτε στις εκπομπές του).

Σχόλιο τέταρτο: Οι συμμετέχοντες στην συνομιλία στον «Σκάι» απεφάνθησαν (οι ίδιοι) ότι «μα προφανώς δεν είναι ρατσιστικό όλο αυτό» που πρόσφεραν στους ακροατές τους. Αποφάσισαν, δε, και συμφώνησαν (ομόφωνα) ότι μίλησαν περίπου ως ζηλωτές της σχολής των «κυνικών» καθότι το μόνο που έκαναν ήταν, όπως είπαν, να προβούν σε μια απλή «παράθεση της πραγματικότητας» (την οποία, βέβαια, κακοποίησαν)…

Ας αποφασίσει, λοιπόν, ο αναγνώστης:

α) Τι είδους κυνισμός είναι αυτός με τον οποίο διαποτίζεται το μυαλό και η ψυχή της ελληνικής κοινωνίας:

Είναι ο κυνισμός της ωμής ειλικρίνειας ως πεδίο οικοδόμησης των ανθρώπινων σχέσεων (που δίδασκαν οι κυνικοί φιλόσοφοι); ‘Η μήπως είναι η κυνικότητα του κηρύγματος της υπαγωγής των ανθρώπινων σχέσεων στο καθεστώς της… ειλικρινούς (ταξικής και ρατσιστικής) ωμότητας;

β) Τι πλασάρεται – «κωδικοποιημένα» και μη – ως μοντέλο κοινωνικής συμβίωσης;

Ο κυνισμός της περιφρόνησης των συμβατικών κανόνων κοινωνικής συμβίωσης (που δίδασκαν οι κυνικοί φιλόσοφοι); Η μήπως η κυνικότητα της αναιδούς και απροκάλυπτης περιφρόνησης του βασικού κανόνα της κοινωνικής συμβίωσης – που δεν είναι άλλος από τον σεβασμό στην ανθρώπινη ύπαρξη…

Read Full Post »

Ευαγγελάτος: »Ο Ελληνικός Λαός ψήφισε αυτήν την κυβέρνηση, αυτός είναι ο εκλεγμένος Έλληνας πρωθυπουργός και οι Έλληνες τον εξέλεξαν γνωρίζοντας το πρόγραμμα του και γνωρίζοντας πάρα πολύ καλά τις θυσίες στις οποίες υποβάλλονται.»
Και… δεν ντρέπεται!

ΤΙ ΕΛΕΓΕ ΓΙΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ ΤΟΥ 2011 ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΕΙ ΤΩΡΑ.

Έχω να προσθέσω στην ανάρτηση και αυτό ως προς την αξιοπιστία του πρωθυπουργού και ως προς το ότι ο λαός ήξερε το πρόγραμμα που θα εφαρμόσει η κυβέρνηση της ΝΔ, ξεφτιλισμένοι και πουλημένοι δημοσιογράφοι:

Read Full Post »

fd7174f310491325c2615b39cde60bb7_L

 “Άρθρο καταπέλτης” 
Του Μιχάλη Ιγνατίου

Μελετώντας τα κείμενα επιφανών δημοσιογράφων, που διακρίθηκαν και στο παρελθόν για τα «αντι-κυπριακά» τους αισθήματα, ένιωσα λύπη αλλά και οργή. Θα μπορούσα να μην ασχοληθώ με τα ανθρωπάκια του αθηναϊκού δημοσιογραφικού και πολιτικού κατεστημένου, που χαίρονται όταν αντιμετωπίζουν προβλήματα οι Έλληνες της Κύπρου, αλλά μετά από μεγάλη σκέψη κατέληξα στο συμπέρασμα ότι απαιτείται απάντηση, και διόρθωση των λανθασμένων πληροφοριών που μετέδωσαν για να μειώσουν το «ΟΧΙ» της κυπριακής Βουλής και του κυπριακού λαού.

Το μεγαλύτερο ψέμα που ακούστηκε και, μάλιστα, η αναπαραγωγή δούλεψε συγχρονισμένα, όπως και στο Δημοψήφισμα του 2004, ήταν ότι η πρώτη απόφαση του Εurogroup ήταν καλύτερη από τη δεύτερη, και θα διέσωζε τη Λαϊκή και την Κύπρου -την πρώτη από την εξαφάνιση και τη δεύτερη από τη σκληρή αναδιάρθρωση και την απώλεια εκατομμυρίων ευρώ για τους πελάτες τους. Και οι δύο αποφάσεις ήταν καταστροφικές για το νησί. Αλλά την υπερψήφιση της πρώτης απόφασης θα ακολουθούσε σε διάστημα ολίγων ημερών και η ισοπέδωση των δύο μεγαλύτερων κυπριακών τραπεζών. Αυτό ήταν το αρχικό σχέδιο, η υλοποίηση του οποίου θα έθετε σε άμεσο κίνδυνο και τις υπόλοιπες τράπεζες, οι οποίες δεν ακολούθησαν την βλακώδη πολιτική των δύο μεγαλύτερων, που συναγωνίζονταν στο «ξέπλυμα» των ρωσικών δισεκατομμυρίων και στο χάρισμα μέρους των δανείων στους πολιτικούς και τους συγγενείς τους.

Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας γνώριζε ότι η Λαϊκή ήταν χαμένη υπόθεση και η Κύπρου ήταν στην άκρη του γκρεμού. Απλά ήλπιζε πως η δική του πρόταση, για «κούρεμα» όλων των καταθέσεων, θα έσωζε τις δύο τράπεζες. Πίστευε σε θαύμα –και στην εποχή μας δεν γίνονται θαύματα. Γι’ αυτό και την υπέβαλε. Γι’ αυτό και την υποστήριξε με πάθος στο διάγγελμά του, αν και οι πληροφορίες που έφτασαν σε μένα από πολιτικός αρχηγό, αναφέρουν ότι όταν επέστρεψε στη Λευκωσία από τις Βρυξέλλες, είχε αντιληφθεί ότι όλα ήσαν μάταια. Η δεύτερη απόφαση του Εurogroup, που επίσης έφερε πόνο και απόγνωση σε χιλιάδες πολίτες-καταθέτες, τουλάχιστον σώζει τις υγιείς τράπεζες που συνειδητά δεν έπαιξαν με τη φωτιά. Είναι απαράδεκτοι όσοι στην Αθήνα συνέδεσαν την πρώτη απόφαση της Κυπριακής Βουλής με το ΣΥΡΙΖΑ και τους υπολοίπους αντιμνημονιακούς.

Ούτε από το ΣΥΡΙΖΑ επηρεάστηκαν οι βουλευτές, ούτε από τον κ. Καμμένο. Είδαν την επερχόμενη τραγωδία και απλά προσπάθησαν να αμυνθούν. Διότι αυτό απαιτούσαν οι ψηφοφόροι τους, αλλά και η λογική. Ολα όσα ισχυρίστηκαν μερικοί αρθρογράφοι και πολιτικοί δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Δεν γνωρίζουν ούτε στο ελάχιστον τους Κύπριους. Δεν είναι μόνο άνθρωποι σκληρά και έντιμα εργαζόμενοι. Είναι φρέσκια στη μνήμη τους η καταστροφή του 1974. Έχασαν δικούς τους ανθρώπους, έχασαν τα πάντα, αλλά δεν γονάτισαν. Εργάστηκαν και προσπάθησαν με νύχια και με δόντια να ξανακτίσουν τις ζωές τους. Και τα κατάφεραν ενωμένοι και αδελφωμένοι, έχοντας απέναντι τους, στον κατεχόμενο Βορρά, χιλιάδες πάνοπλους στρατιώτες του Αττίλα. Η νέα καταστροφή είναι όμοια με την τραγωδία του 1974, χωρίς να πέσει ούτε μία σφαίρα.

Είναι πολλοί οι άνθρωποι που καταστράφηκαν τότε, που εργάστηκαν και επανήλθαν και τα ξανάχασαν όλα από τον οικονομικό «Αττίλα» -που σχημάτισαν διεφθαρμένοι τραπεζίτες και πολιτικοί. Τι θα έκαναν, άραγε, τα αθηναϊκά παλλικάρια της φακής, που ειρωνεύονται ένα υπερήφανο λαό, εάν ένα πρωί έδινε εντολή η κ. Μέρκελ για «κούρεμα» και των δικών τους καταθέσεων… Αλλά τί ρωτώ; Θα έδιναν και το παντελόνι και το …περιεχόμενό του. Η κυπριακή οικονομική τραγωδία είναι κλασσική περίπτωση διαφθοράς τραπεζιτών και πολιτικών.

Η συνεργασία τους για το πλιάτσικο ήταν απόλυτη και δεν είναι τυχαίο ότι η Λαϊκή και η Κύπρου χάριζαν δάνεια που είχαν λάβει κόμματα, πολιτικοί και συνδικαλιστικές οργανώσεις. Κοντά σ’ αυτά τα απαράδεκτα, οι τραπεζίτες φρόντιζαν να δανείζουν και φίλους τους με εξωφρενικά ποσά, τα οποία δεν αποπληρώθηκαν ποτέ και απλά εξαφανίστηκαν και από τους υπολογιστές των τραπεζών. Στο νησί ακούγονται τρομακτικές κατηγορίες για τους τραπεζίτες, τους υπουργούς, τους πολιτικούς και τους συγγενείς τους. Λένε ότι μέχρι και τους γάμους τους χρησιμοποιούσαν για να ξεπλένουν βρώμικο χρήμα.

Ο λαός ήταν, τελικά, το μεγάλο θύμα των διεφθαρμένων πολιτικών και τραπεζιτών. Δεν έχουν ευθύνη οι πολίτες που σέβονται τους νόμους και τις υποχρεώσεις τους έναντι του κράτους. Το μόνο τους λάθος είναι ότι τους ψήφισαν. Το μείγμα του πολιτικού και του τραπεζικού συστήματος είναι κόλαση. Οσους δεν τους υπάκουσαν και αντιστάθηκαν, τους έλιωσαν. Και η κατάληξη είναι αυτό που βιώνει σήμερα ο κυπριακός λαός… Πληρώνει για τα δισεκατομμύρια που εξαφανίστηκαν με ευθύνη των τραπεζιτών και με την κάλυψη των πολιτικών.

Προσωπικά πιστεύω ότι η έρευνα που ανέλαβαν οι τρεις «ντι Πιέτρο» της Κύπρου θα οδηγήσει στη φυλακή τους ενόχους. Οι τρεις δικαστές είναι γνωστοί για την ακεραιότητά τους και για την απόλυτη τήρηση των νόμων. Γνωρίζοντας από τα παιδικά μου χρόνια το δικαστή Γιώργο Πική, πρώην πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου και πρώην μέλος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου της Χάγης, μπορώ να διαβεβαιώσω ότι δεν θα αποδεχόταν το διορισμό του για να συγκαλύψει τους ενόχους. Όπου και αν βρίσκονται, στην Κύπρο, στην Ελλάδα, το Μαϊάμι ή στην Αυστραλία, πρέπει πια να φοβούνται…

ΠΗΓΗ: aixmi.gr

Read Full Post »


Όπως σας είπαμε, παραξενευτήκαμε όταν είδαμε με πόση ευκολία ο πρωθυπουργός αποποιήθηκε του μισθού του και μάλιστα έγινε και η ανάλογη επικοινωνιακή επίθεση από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο!
Δηλαδή στα καλά καθούμενα πετάς τόσα ευρώπουλα στο δρόμο; Είναι δυνατόν; Κι όμως είναι, αν
έχεις εξασφαλίσει το μεγαλύτερο μέρος του μισθού που έπαιρνες ΠΡΙΝ στην ΕΚΤ, όπου ήσουν αντιπρόεδρος για τρία έως πέντε χρόνια …κλιμακωτά! Γιατί τα πουλιά κελαηδάνε στις Βρυξέλλες και ενημερώνουν και τα ντόπια ψαχτήρια όταν πρέπει!
Έτσι λοιπόν, για να ξέρουν ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΟΡΟΛΟΥΓΟΥΜΕΝΟΙ, οποιοσδήποτε αξιωματούχος έχει χρηματίσει πρόεδρος ή αντιπρόεδρος σε κάποιο διεθνή οργανισμό, στην συγκεκριμένη περίπτωση Αντιπρόεδρος στην Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα, αμοίβεται για τα επόμενα τρία έως πέντε χρόνια ανάλογα με την περίπτωση, με ποσοστό επί του μισθού που έπαιρνε μετά την αποχώρησή του από την θέση του!!!
Κάνανε τα συν και τα πλην στην οικογένεια και κατέληξαν ότι το χρήμα είναι περισσότερο από την ΕΚΤ και έτσι αποποιήθηκαν τον μισθό του πρωθυπουργού!

Αυτά, για να μη μας περνάτε για …μυλωνάδες κύριε Καψή, επειδή μας είδατε αλευρωμένους!

Από τη σελίδα της ΕΚΤ:

Μισθδοσία ΔΣ
2010 € 2009 €
Jean-Claude Trichet (President) 367,863 360,612
Lucas D. Papademos (Vice-President until May 2010) 131,370 309,096
Vítor Constâncio (Vice-President since June 2010) 183,918 –
Gertrude Tumpel-Gugerell (Board Member) 262,728 257,568
José Manuel González-Páramo (Board Member) 262,728 257,568
Lorenzo Bini Smaghi (Board Member) 262,728 257,568
Jürgen Stark (Board Member) 262,728 257,568
Total 1,734,063 1,699,980
Μεταβατική αποζημίωση

Transitional payments are made to former members of the Executive Board for a limited period after the end of their terms of office. In 2010 these payments and the ECB’s contributions to the medical and accident insurance schemes of former members amounted to €34,868 [όλα αυτά ήταν για τον Παπαδήμο μιας και ο προηγούμενος πριν τον Παπαδήμο που αποχώρησε από το ΔΣ ήταν το 2005 ο Issing], while no such payments or contributions were made in 2009 [τότε όπως είπαμε δεν πληρώθηκε μεταβατική αποζημίωση μιας και τα πρώην μέλη είχαν αποχωρήσει πάνω από 4 χρόνια]. Pension payments, including related allowances, to former members of the Executive Board or their dependents and contributions to the medical and accident insurance schemes amounted to €354,349 (2009: €348,410) [Αυτά αφορούν τον Παπαδήμο και άλλους 6 που ήταν παλαιότερα μέλη του ΔΣ της ΕΚΤ].http://www.taxalia.blogspot.com/2012/03/blog-post_9134.html

Read Full Post »

Στο επίμαχο απόσπασμα το οποίο δεν μεταδόθηκε στο πρόσφατο ντοκιμαντέρ του γαλλικού «canal +», ο επικεφαλής του ΔΝΤ εμφανίζεται να…
δηλώνει ότι «δουλέψαμε επί μήνες πριν (την προσφυγή) με τις ελληνικές αρχές και το κάναμε υπόγεια». Υποστηρίζει ακόμη ότι «οι ελληνικές αρχές επιθυμούσαν την παρέμβαση του ΔΝΤ, αν και ο Παπανδρέου για πολιτικούς λόγους δεν το έλεγε στο λαό

 

Δυστυχώς , περιμέναμε από  ένα ηθοποιό ,συγκεκριμένα το Λάκη Λαζόπουλο, να κάνει την αποκάλυψη παρότι δεν είναι η δουλειά του αυτή, επειδή ούτε ένας δημοσιογράφος δεν βρέθηκε να παρουσιάσει το λογοκριμένο κομμάτι.

Χούντα να είχαμε κάποιος θα βρισκόντανε να το παρουσιάσει όπως και στο παρελθόν υπήρχαν έντιμοι δημοσιογράφοι οι οποίοι παρά τις διώξεις και την φίμωση ,έβρισκαν το θάρρος να παρουσιάσουν κομμένα κομμάτια. Σήμερα επαναλαμβάνω ουδείς.

Για μια ακόμη φορά διαπιστώνετε με την στάση της δημοσιογραφίας ποια συμφέροντα εξυπηρετεί.

  

Με υπόγειες λοιπόν διαδικασίες ακόμη πριν τις εκλογές τότε που  ο Παπανδρέου έλεγε το περιβόητο «λεφτά υπάρχουν», ο υποψήφιος τότε πρωθυπουργός και τα φερέφωνα ΜΜΕ, εξαπάτησαν συνειδητά  τον λαό υφαρπάζοντας την εξουσία.

 

Για πολιτικό τυχοδιωκτισμό και απουσία πολιτικού θάρρους, που όπως είπε, εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν και σήμερα το πολιτικό σύστημα οδήγώντας τους Έλληνες στη φτώχεια και την ανεργία, έκανε λόγο ο εκπρόσωπος Τύπου του κινήματος «Δημοκρατική Συμμαχία» Γ. Οικονόμου.
«Μετά την εκλογή του ως πρωθυπουργός ο κ. Γιώργος Παπανδρέου προτίμησε αντί για τις δύσκολες αποφάσεις, τις ‘υπόγειες’ συνεννοήσεις με τον κ. Στρος Καν. Το έκανε προκειμένου να αναιρέσει το «λεφτά υπάρχουν», αλλά και όλα όσα έλεγε και έπραττε το κόμμα του τα τελευταία 30 χρόνια», σχολίασε με αφορμή τις δηλώσεις του Ντομινίκ Στρος Καν.

Read Full Post »

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Η «πόλις» έχει αρχίσει να κόβεται στα δύο. Μας μιλούν πλέον σαν να είμαστε δούλοι -θέλουν «συμβάσεις μιας ημέρας», «απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις», θέλουν τις κόρες μας στο χαρέμι τους, τους γιους μας στη δούλεψή τους, γιουσουφάκια.

Αυτοί που λήστεψαν τη χώρα, αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, θέλουν τώρα με εργαλείο την ακροδεξιά κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου να έχουν να διαθέτουν και να κατέχουν ανθρώπους των 500 Ευρώ.

Μας μιλούν με φερέφωνα (όπως άλλοτε με τα κατοχικά μεγάφωνα) τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους.

.

…………………………………..

Η «πόλις» κόβεται στα δύο, το παρακάτω κείμενο δεν είναι επί προσωπικού. Είναι περί του επερχόμενου εκφασισμού…

Τι Τρόμος είναι αυτός;!

Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μέγκα.

Τι οργουελικός εφιάλτης!

Σαν τα κοράκια παραμονεύουν οι δύο απ’ τους παρουσιαστές, η κυρία Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης

να αρπάξουν απ’ το στόμα του καλεσμένου τους, όταν δεν είναι φιλοκυβερνητικός, την κουβέντα του, να την δαγκώσουν

να την διαστρέψουν, να την ανασκολοπίσουν

και να του τη δώσουν πίσω να την φάει, να τού κάτσει στον λαιμό, να πνιγεί, να σκάσει -και

αυτό το λένε διάλογο, ενημέρωση, ειδήσεις.

*****

Τι οργουελικός τρόμος είναι αυτός! Αυτό το φρικτό δίδυμο δεν επιτίθεται με μένος ταλιμπάν εναντίον των στόχων του μόνον με το (απύλωτο, ιταμό και υπερφίαλο) στόμα του, αλλά

με όλην τη γλώσσα του σώματός του να κορυβαντιά, να ωρύεται, να σκούζει, να προσβάλλει, να ειρωνεύεται -είναι αυτό ειδήσεις; έστω σχόλιο μέσα στις ειδήσεις; είναι άποψη;

Οχι, είναι τρομοκρατία! Είναι προπαγάνδα! Είναι κουστουμάτος ταλιμπανισμός, είναι φασισμός,

είναι, ακόμα χειρότερα, εθισμός των θεατών στον φασισμό

περισσότερα ..

Read Full Post »

Older Posts »