Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘ΕΛΛΑΔΑ’

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Με κάποια έκπληξη, ομολογουμένως, ενημερώθηκα πριν από λίγο επιστρέφοντας από το Πεκίνο στο Βερολίνο, ότι στα χέρια στελεχών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας βρίσκεται σχέδιο για την εφαρμογή διπλού νομισματικού συστήματος στη χώρα μας το αμέσως επόμενο διάστημα. Αυτό προϋποθέτει ότι μέχρι το φθινόπωρο η ελληνική κυβέρνηση θα έχει προχωρήσει στην υποβολή αιτήματος για την αναδιαπραγμάτευση του χρέους της χώρας.
Το σχέδιο περιλαμβάνει την έκδοση ενός νέου εθνικού νομίσματος, το οποίο εμφανίζεται, προς το παρόν τουλάχιστον, ως «ευρω-δραχμή», η οποία θα αποτελεί ουσιαστικά ένα πληθωριστικό νόμισμα που θα «εκδίδεται» στην Ελλάδα υπό τον αυστηρό, όμως, έλεγχο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Παράλληλα θα συνεχίσει να κυκλοφορεί το ευρώ ως επίσημο επίσης νόμισμα της χώρας. Οι πληροφορίες που διαθέτω δεν μου επιτρέπουν να αναφερθώ με ακρίβεια στη σχέση ….

«ευρω-δραχμής» – ευρώ, καθώς άλλοι μιλούν για πληθωριστικό νόμισμα της τάξεως του 30%, ενώ κάποιοι άλλοι για 37%. Άρα δεν βάζω το χέρι μου στην φωτιά.
Προφανώς όλα τούτα είναι σε γνώση μέρους τουλάχιστον του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα, το οποίο αντί να αναπτύξει πολιτικές για να μη συνεχιστεί η διαδικασία πτώχευσης της χώρας και εξευτελισμού των οικονομικών αξιών – καθώς οι άλλες έχουν προ πολλού εξευτελιστεί – συνεχίζει την σπέκουλα με την σκανδαλολογία, δίχως προφανώς να ακουμπάει τον πυρήνα των σκανδάλων και τα πρόσωπα που βρίσκονται εντός αυτού.
Τι συνέπειες θα έχει αυτή η εξελισσόμενη μορφή της χρεοκοπίας της χώρας, με την επιβολή μάλιστα διπλού νομίσματος συναλλαγών, μπορείτε ίσως να φανταστείτε οι περισσότεροι και σίγουρα να αναλύσουν οι οικονομολόγοι. Εγώ από την πλευρά της πολιτικής κοινωνιολογίας, το μόνο που έχω να προσθέσω είναι ότι αυτό θα επιφέρει, όχι απλώς την βίαιη (εκ νέου) αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των ελαχίστων που διαθέτουν ογκώδεις λογαριασμούς σε ευρώ στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό και οι οποίοι θα μπορούν να αγοράζουν 30% έως 40% φτηνότερα τις περιουσίες που θα ξεπουλούν οι δραχμοσυντήρητοι, αλλά για να μπορέσει να λειτουργήσει το σύστημα αυτό απαιτείται διαφορετικός μηχανισμός νομιμοποίησης. Αυτό μπορεί να σημαίνει κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» η οποία θα στηρίζεται από κόμματα του κοινοβουλίου ή από τμήματα κομμάτων του κοινοβουλίου. Κατά πάσα πιθανότητα τούτο θα είναι δύσκολο να συμβεί δίχως νέες εκλογές, οι οποίες λογικά τοποθετούνται από τα τέλη Σεπτεμβρίου έως τα μέσα Νοεμβρίου.
Για όσους επιμένουν να αναρωτιούνται ποια λύση μπορεί να υπάρξει για να αποφευχθεί η πορεία που έχει προδιαγραφεί από την παγκόσμια οικονομική ελίτ, την «ελληνική ελίτ», τον κυβερνητικό κύκλο του Γιώργου Παπανδρέου και πλέον από τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο, δυστυχώς δεν έχω απάντηση. Είχα απάντηση πριν από επτά χρόνια, είχα απάντηση πριν από τέσσερα χρόνια και διέθετα απάντηση πριν από οκτώ μήνες. Τώρα την απάντηση μπορεί να την δώσει μόνον ο «τηλεπαθιασμένος» ελληνικός λαός.
Μεταξύ μας, δεν περιμένω και πολλά πράγματα, καθώς το «πείραμα» στην Ελλάδα απέδειξε ότι ο καταναλωτισμός σε συνδυασμό με τον κρατισμό και την τηλεβόραση, παράγει ένα ιδιαίτερο είδος πολίτη, ικανού να υπηρετεί αποκλειστικά τα συμφέροντα αυτού που κατασκευάζει την γλώσσα της σκέψης του.
Η βλακεία, αγαπητοί φίλοι, είναι σ’ όλον τον κόσμο δικαίωμα, σε κάποιες χώρες σαν την Ελλάδα, έχει καταστεί πλέον υποχρέωση. Έτσι, αντί οι έλληνες να αντιδράσουν πλημμυρίζοντας κατά εκατοντάδες χιλιάδες τους δρόμους σε ένα διαρκές συλλαλητήριο που θα έκοβε τα πόδια σε όλους τους τυχοδιώκτες που επιβουλεύονται την τύχη τους, κάνουν βδομάδα παρά βδομάδα και καμιά 24ωρη απεργία για να νομιμοποιήσουν αποκλειστικά τις διαπλεκόμενες συνδικαλιστικές ηγεσίες.
Το διπλό νομισματικό σύστημα θα οδηγήσει μέσα σε μια τριετία στην δήμευση της χώρας. Το πώς θα γίνει αυτό, δίνω τον λόγο στους οικονομολόγους να σας το εξηγήσουν. Ίσως κάποιοι να θελήσουν να αποδείξουν ότι δεν αισθάνονται υποχρεωμένοι να κάνουν τους βλάκες … άλλο πια!
Τώρα δεν μιλούμε πλέον απλώς για φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας, αλλά για λεηλασία της χώρας από μία διεθνή οργάνωση κερδοσκόπων, η οποία βρίσκεται προφανώς σε συνεργασία με το σύστημα των ελλήνων νταβάδων και «τραπεζιτών», ενώ υποστηρίζεται σθεναρά από τον Γιώργο Παπανδρέου και όσους βουλευτές τον στηρίζουν, από ένα κομμάτι της νεοφιλελεύθερης δεξιάς και ασφαλώς από την παρέα του Καρατζαφέρη. Τώρα πλέον το οικονομικό διακύβευμα είναι τεράστιο, καθώς κάποιοι άνθρωποι μέσα σε λίγες μέρες θα διπλασιάσουν σχεδόν την περιουσία τους.
Για την αριστερά και την αντίδρασή της, μη με ρωτάτε. Τα ξέρετε καλύτερα από μένα καθώς ζείτε στην χώρα. Την ώρα που ετοιμάζεται η μεγαλύτερη λεηλασία που έχει γίνει ποτέ στην χώρα μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ο ΣΥΡΙΖΑ «συσκέπτεται» και το ΚΚΕ «κουρεύεται». Τελικά ο αγώνας τώρα δικαιώνεται … υπέρ του καθεστώτος, ασφαλώς.

ΠΗΓΗ: http://citypress-gr.blogspot.com/

Read Full Post »

Λευκή απεργία είναι η απάντηση των πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας στο ψαλίδισμα των πτητικών επιδομάτων τους, πλέον της περικοπής του μισθού τους. Με  απόφασή τους, οι πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας(και δεν είναι η πρώτη), δεν εκτελούν εκπαιδευτικές πτήσεις και άλλες ασκήσεις εκτός από τις επιχειρησιακές αποστολές, οι οποίες θα τους ανατίθενται. Στην Πολεμική Αεροπορία επικρατεί αναβρασμός για την απόφαση της κυβέρνησης να περικόψει περίπου κατά το ήμισυ το πτητικό επίδομα που λαμβάνουν οι πιλότοι των μαχητικών και μεταφορικών αεροσκαφών αλλά και των ελικοπτέρων. Με αμηχανία αντιμετωπίζει την πρωτοφανή στάση το υπουργείο Εθνικής Άμυνας που βρίσκεται εκτεθειμένο αφού τόσο ο υπουργός όσο και ο αναπληρωτής είχαν δεσμευτεί ότι από τις περικοπές των επιδομάτων θα εξαιρεθούν οι ιπτάμενοι. 

Εξαιρετικά αποθαρρυντικό χαρακτηρίζει με δήλωσή του ο υπουργός Εθνικής Άμυνας το γεγονός ότι «κάποιοι στέλνουν στον ελληνικό λαό το μήνυμα ότι οι Έλληνες αεροπόροι πετούν στους ουρανούς της πατρίδας όχι λόγω αίσθησης καθήκοντος αλλά για λόγους οικονομικούς». Εξίσου αποθαρρυντικό χαρακτηρίζει ο κ. Βενιζέλος «να στέλνουν κάποιοι το μήνυμα στον ελληνικό λαό ότι ο καθένας μπορεί να καταχράται των μέσων πίεσης που διαθέτει για συντεχνιακούς λόγους τη στιγμή που η πατρίδα χρειάζεται μία πανεθνική προσπάθεια ανασυγκρότησης». Ο κ. Βενιζέλος κάνει λόγο για μεθοδεύσεις, οι οποίες δεν τιμούν το σώμα των αξιωματικών της πολεμικής Αεροπορίας και τη λάμπρή παράδοση του όπλου. Κάνει λόγο για ένα ατυχές και στιγμιαίο σφάλμα εκτίμησης που κατά τον υπουργό «δεν αντιπροσωπεύει τα στελέχη της Π.Α., πλήττει όμως την εικόνα τους, αλλά ευτυχώς όχι και την άμυνα της χώρας. Στη δήλωση του ο κ. Βενιζέλος υποστηρίζει ότι «φταίνε πρωτίστως οι λίγοι που παρέσυραν τους πολλούς αλλά και οι πολλοί έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης που παρασύρθηκαν από τους λίγους, οι οποίοι προφανώς δεν έχουν επίγνωση του ρόλου και της θέσης τους». Ο κ. Βενιζέλος επισημαίνει την πρωτοφανή «στάση» των πιλότων, οι οποίοι απείχαν από όλες τις μη επιχειρησιακές πτήσεις επικαλούμενοι ψυχολογική αδυναμία. Επί της ουσίας οι αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας διαμαρτύρονται για την κατάργηση της αυτοτελούς φορολόγησης του πτητικού επιδόματός τους. Σε μία προσπάθεια να κατευνάσει τις αντιδράσεις, ο υπουργός χωρίς να αναλαμβάνει οποιαδήποτε συγκεκριμένη δέσμευση αναφέρεται γενικώς στην πρόθεση της κυβέρνησης να αποκαταστήσει την εισοδηματική απώλεια των ιπταμένων.

Εύλογα λοιπόν και εγώ ερωτώ τον κ.υπουργό.

Κ. Βενιζέλο εσείς , ως υπουργός εθνικής άμυνας υπηρετείτε  την πατρίδα κάτω από ποιο συμφέρον?

Που είναι η πανεθική προσπάθεια? Πανεθνική προσπάθεια σημαίνει όλοι και πρώτοι εσείς οι εθνοπατέρες , οι πρωτοαίτιοι την κατάντιας  της  χώρας ,  και μετά όλοι οι υπόλοιποι,και πρωτίστως αυτοί που δεν έκλεψαν .Και τέτοιοι σίγουρα ΔΕΝ είναι οι αεροπόροι και ο ελληνικός λαός.

Μήπως δώσατε εσείς οι πρωτοαίτιοι το καλό παράδειγμα περί σωτηρίας της χώρας  και ο λαός αρνήθηκε?

Αμφιβάλλω, εσεις οδηγήσατε την χώρα στον όλεθρο και τώρα ζητάτε από το λαό να πληρώσει τα σπασμένα .Όχι, πρωτα  θα πληρώσετε εσείς και μετά όλοι οι άλλοι ανάλογα με το μερίδιο ευθύνης.

Επίσης ,πρέπει   να γνωρίζετε  ότι η άμυνα της χώρας δεν πλήττεται από τέτοιες ενέργειες ,αλλά από δικές σας ,καθώς και των προηγούμενων,σαν ηγεσία ,που με τις καομματικές επιλογές αποστρατεύεται ικανότατους αξιωματικούς με γνώσεις  και προσόντα ,αλλα χωρίς την κομματική ταυτότητα.

Για αυτό λοιπόν και προεκιμένου να υπάρξει δικαιοσύνη,και η χώρα να σωθεί από την καταστροφή που εσείς με τις πολιτικές  σας  την οδηγήσατε , πρώτοι να δώσετε το καλό παράδειγμα, και όσοι λεηλάτησαν αυτοί την χώρα για δεκαετίες, και μετά να έχετε το θράσος να ζητάτε τα ρέστα και μάλιστα από μια ομάδα ανθρώπων που καθημερινά θυσιάζουν την ζωή τους προκειμενου η χώρα αυτή να είναι ελεύθερη και εσείς με τις πολιτικές σας να  κλέβεται τον πλούτο της .

Τέλος κύριε υπουργέ, εσείς προσωπικά, αλλά και όλοι οι άλλοι της κυβέρνησης να αναλάβετε ΤΗΝ ΔΈΣΜΕΥΣΗ , με συγκεριμένα μέτρα  και όχι γενικά και αόριστα , την διασφάλιση της εισοδηματικής πολιτικής για όλες τις κατηγορίες  των Ελλήνων ,είναι υποχρέωση σας, διαφορετικά αν δεν μπορείτε, να ζητήσετε εκ νέου την ετυμηγορία του ελληνικού λαόυ ,ο ποίος θα αποφασίσει για το μέλλον του και όχι οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ, και Ε.Ε που μας στείλατε χωρίς την έγκριση του.

Read Full Post »

ΠΩΣ Η GOLDMAN SACHS ΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΤΗ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ενδιαφέρον θα ήταν να μάθουμε εάν η Γκόλντμαν Ζακς διατηρούσε ή και συνεχίζει να διατηρεί κάποιον “τοποτηρητή” και στα καθ’ ημάς και σε ποιο ακριβώς πόστο. Σε κυβερνητικό ή μήπως σε κρατικό που πάντως επηρεάζει καθοριστικά κρίσιμες κυβερνητικές αποφάσεις σχετικά με την οικονομία και τη διαχείριση των δημοσιονομικών μας προβλημάτων.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Πως θα σας φαινόταν αν ο προπονητής του Ολυμπιακού έπαιζε 100 εκατομμύρια στο Προ-Πο, ποντάροντας στην ήττα και τον υποβιβασμό της ομάδας του και συνιστώντας στους φίλους του να κάνουν το ίδιο; Τι θα έκαναν οι οπαδοί των Ερυθρολεύκων σε έναν τέτοιο προπονητή;

Αυτό ακριβώς φαίνεται ότι κάνει η τράπεζα Γκόλντμαν Ζακς, κύριος σύμβουλος επί σειρά ετών των ελληνικών κυβερνήσεων σε θέματα χρέους και ιδιωτικοποιήσεων, προνομιακός συνομιλητής των Πρωθυπουργών και από τους κύριους διαχειριστές του δημόσιου χρέους μας. Με το ένα χέρι, η τράπεζα κερδίζει δισεκατομμύρια από τις “συμβουλές” της και τη διαχείριση του χρέους. Με το άλλο, παίζει στην αγορά CDS ποντάροντας στη χρεωκοπία της Ελλάδας, σε στενή συνεργασία με το κερδοσκοπικό χετζ φαντ Πόλσον, που κέρδισε του κόσμου τα λεφτά στην κρίση του 2008. H Γκόλντμαν φροντίζει ταυτόχρονα να υπονομεύει την ελληνική αξιοπιστία, τινάζοντας στον αέρα τα ελληνικά επιτόκια και οδηγώντας τη χώρα στον γκρεμό! Αν δεν χρεωκοπήσει η Ελλάδα κερδίζει από τα αυξημένα επιτόκια, αν χρεωκοπήσει κερδίζει από τη χρεωκοπία. Κερδίζει στήνοντας τη φούσκα, κερδίζει και ξεφουσκώνοντας τη φούσκα, πιστή στην αρχή “άρπαξε το τσεκ πριν σκάσει το καρπούζι”. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα καρπούζι. Η τράπεζα το παρουσιάζει ως υπαρκτό, κερδίζει από την πώλησή του και το αφήνει να σκάσει πριν το πάρει στα χέρια του ο αγοραστής.

Δεν είναι πρώτη φορά που το κάνει, είναι η πάγια μέθοδός της, χάρη στην οποία κυριάρχησε στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική αγορά, εξοντώνοντας τους ανταγωνιστές. Η Γκόλντμαν γιγαντώνεται απομυζώντας τους πελάτες-θύματα, γι’ αυτό την ονόμασε βαμπίρ=βρυκόλακα η Λιμπερασιόν. Τα ίχνη της εντοπίζονται πίσω από όλες τις φούσκες και οικονομικές καταστροφές (κερδοσκοπία πετρελαίου, μετοχών υψηλής τεχνολογίας κ.ο.κ.).

Η τράπεζα πρωταγωνίστησε στα σάπια στεγαστικά δάνεια, οδηγώντας στην καταστροφή του 2008. Τότε, οι τραπεζίτες ανάγκασαν τις κυβερνήσεις να ξοδέψουν 11.400 δισεκατομμύρια δολλάρια (αν έχετε τρόπο να φαντασθείτε ένα τέτοιο ποσό) για να καλύψουν τις νομότυπες ή μη απάτες των τραπεζών. Αφού σώθηκαν  από τη χρεωκοπία, βγάζοντας μάλιστα και κάτι τις, οι τραπεζίτες επανήλθαν στα ίδια βάζοντας στο στόχαστρο ευάλωτα κράτη. Και δοκιμάζοντας το ευρώ, προτού κατοχυρωθεί ως παγκόσμιο αποθεματικό, υπονομεύοντας την αμερικανική κυριαρχία.

Η ΦΙΡΜΑ: ΜΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ-ΒΑΜΠΙΡ

Οι Αμερικανοί λατρεύουν τα παρατσούκλια. Τη CIA τη λένε «The Company» (H Εταιρεία). Τη Μαφία «The Family» (Η Οικογένεια). Την Goldman Sachs «The Firm» (Η Φίρμα). Γκόλντμαν και Σαξ ήταν δύο Γερμανοεβραίοι μετανάστες. ‘Ιδρυσαν την τράπεζα το 1869, αλλά δεν θα μπορούσαν ίσως να φανταστούν ότι θα γινόταν σήμερα η μεγαλύτερη στον κόσμο, αλλά και μια πραγματική, αν και αφανής, όσο μπορεί, υπερκυβέρνηση του κόσμου.

Η Γκόλντμαν δεν έχει απλώς καλές σχέσεις με την αμερικανική κυβέρνηση, είναι, σε μεγάλο βαθμό, η κυβέρνηση. Το μυστικό της επιτυχίας της; ‘Εσπαγε πρώτη όλες τις κρατικές ρυθμίσεις και ηθικές δεοντολογίες, ποντάροντας και κερδίζοντας από την χρεωκοπία των πελατών της! Μπορούσε να το κάνει, γιατί είχε ανθρώπους της στην κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, σε ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες και την ίδια την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Επηρεάζει καθοριστικά τις αποφάσεις που διαμορφώνουν την τραπεζική αγορά και τις ρυθμίσεις της.
Η αχαλίνωτη κερδοσκοπία της συνέβαλε στο Κραχ του 1929. ”In God we Trust” γράφει κάθε δολλάριο, ΅In Goldman Sachs we Trust”, παρέφρασε ο Τζων Κένεθ Γκαλμπρέιθ, που της αφιέρωσε ένα κεφάλαιο του βιβλίου του για την κρίση. Στις δεκαετίες του “κρατισμού” που ακολούθησαν, η Γκόλντμαν έγινε πιο προσεκτική, έφτιαξε το όνομά της και είχε μάλιστα μότο την “μακροπρόθεσμη απληστία”. Διεύρυνε προσεκτικά την επιρροή της, διεισδύοντας σταδιακά και “φυτεύοντας” τους ανθρώπους της στα βασικά κέντρα οικονομικής εξουσίας ΗΠΑ και Ευρώπης, στις κυβερνήσεις και τις κεντρικές τράπεζες. ‘Ωσπου, οι σταδιακές “απελευθερώσεις” της αγοράς χρήματος πέρασαν το κρίσιμο σημείο, στα τελευταία χρόνια Κλίντον, με Υπουργό Οικονομικών τον Ρούμπιν, επιτρέποντας στην τράπεζα να παίξει άγρια το “μεγάλο παιχνίδι” της, την οικοδόμηση μιας παγκόσμιας “Αυτοκρατορίας του Χρήματος

Η Γκόλντμαν εκμεταλλεύθηκε τις “απελευθερώσεις” και την κατάργηση των περισσότερων φραγμών και ρυθμίσεων (που συχνά προκάλεσε η ίδια), συμπρωταγωνιστώντας στο στήσιμο της μιας φούσκας μετά την άλλη. Μπόρεσε να το κάνει, γιατί επηρέαζε με τους ανθρώπους της καθοριστικά την αμερικανική και ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική.

Η μεγάλη ευκαιρία της ήταν η κρίση του 2008. Πρωταγωνίστησε στον μπουμ των στεγαστικών δανείων προς αναξιόπιστους δανειολήπτες, μετά ανακάτεψε τα “τοξικά δάνεια” με υγιέστερα προϊόντα και τα πούλησε ως υγιή. Μετά κερδοσκόπησε εις βάρος των αγοραστών των προϊόντων της στην δευτερογενή αγορά CDS, των ασφαλιστικών συμβολαίων έναντι αναξιόπιστων χρεών, επιταχύνοντας την κρίση. Από τη μια κέρδισε μεταπουλώντας στεγαστικά δάνεια, από την άλλη ποντάροντας και συμβάλλοντας στην καταστροφή των προϊόντων της. Κύριο εργαλείο της ήταν η αγορά CDS (Credit Default Swaps), δευτερογενών χρηματοπιστωτικών προϊόντων, ασφαλίστρων έναντι χρεωκοπίας, μια από τις πιο αδιαφανείς και πιο απορυθμισμένες. Τρεις τράπεζες ελέγχουν το 75% της αγοράς, Γκόλντμαν, J.P. Morgan και Ντώυτσε Μπανκ.

¨Όταν ξέσπασε η κρίση, η Γκόλντμαν χρησιμοποιίησε τον άνθρωπό της στην κυβέρνηση, τον Υπουργό Οικονομιών Πόλσον για να αποτρέψει κάθε συνδρομή στις τράπεζες, οδηγώντας στη χρεωκοπία τον κύριο ανταγωνιστή της, τη Λήμαν Μπράδερς. Όταν η Λήμαν χρεωκόπησε, ο Πόλσον άλλαξε αμέσως ρότα και έσπευσε να διασώσει τις υπό χρεωκοπία τράπεζες. Η Γκόλντμαν όχι μόνο απηλλάγη του κύριου ανταγωνιστή, αλλά και κέρδισε 13 δις δολλάρια από το σχέδιο σωτηρίας. (Μια εκπληκτική έρευνα για την Γκόλντμαν Ζακς δημοσιεύεται στο περιοδικό “Τετράδια”, τεύχος 57-58, των εκδόσεων “Στοχαστής”). Σε αυτή την “τράπεζα που τρομάζει”, κατά την έκφραση της Λιμπερασιόν, ανέθεσαν διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις, μετά το 1998, σημαντικό μέρος της διαχείρισης του ελληνικού χρέους και της εμπιστεύτηκαν το μέλλον του ελληνικού λαού.

“Η Γκόλντμαν Ζακς είναι παντού”

H φράση ανήκει στον Ματ Ταιμπι, ερευνητή δημοσιογράφο, που υπογράφει μια μεγάλη έρευνα για την Γκόλντμαν στο περιοδικό Rolling Stone. H μέθοδος της Φίρμας είναι ο … εισοδισμός, τόσο επιτυχής που η τράπεζα απέκτησε και δεύτερο παρατσούκλι, αφού την ονομάζουν και “κυβέρνηση Ζακς”. Επιλέγει στελέχη της, τα κάνει εκατομμυριούχους και μετά τους … βρίσκει δουλειά στις κεντρικότερες θέσεις του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Ιδού μερικά από τα αστέρια του διεθνούς δικτύου της:

Mario Draghi

Υπεύθυνος ιδιωτικοποιήσεων στην Ιταλία (1991-2001), αντιπρόεδρος Ευρώπης της Goldman Sachs (2001-2006), Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ιταλίας, υποψήφιος για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας

Otmar Issing

Επικεφαλής οικονομολόγος και αρχιτέκτονας της νομισματικής στρατηγικής της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας (1998-06), διεθνής σύμβουλος της Goldman Sachs, Πρόεδρος του Center for Financial Studies στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Με πρόσφατο άρθρο του στους Financial Times συγχαίρει τους Ευρωπαίους ηγέτες για τη σθεναρή αντίστασή τους στην καταστροφική, όπως την χαρακτηρίζει, ιδέα μιας ευρωπαϊκής βοήθειας στην Ελλάδα. Η εφημερίδα αναφέρει όλες τις ιδιότητες του αρθρογράφου, πλην αυτής του συμβούλου της Goldman Sachs.

Lloyd Blankfein

Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής της Goldman Sachs. Ο χειρότερος Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής του 2009 κατά το Forbes, πρόσωπο της χρονιάς κατά τους Financial Times. Ετήσια αμοιβή 53 εκατομμύρια δολλάρια.

Henry Paulson
Μετά από 30 χρόνια στη Φίρμα, έγινε Υπουργός Οικονομικών του Μπους.

Lawrence Summers
Σύμβουλος του Κλίντον, του Μπους και του Ομπάμα. Αρχιτέκτονας της φιλελευθεροποίησης του χρηματοπιστωτικού τομέα. Προστατευόμενος του Ρούμπιν, βετεράνου της Φίρμας

Dan Jester
Στην κυβέρνηση Ομπάμα. Αναμείχθηκε στη διάσωση της ΑΙG, όπου ένα μεγάλο μέρος από το κεφάλαιο που δαπανήθηκε κατέληξε στην Goldman Sachs

Η επιχείρηση “Χρεωκοπία της Ελλάδας”
To 1998 η ελληνική κυβέρνηση έθεσε ως κύρια επιδίωξη την ένταξη στην ΟΝΕ. Τα νούμερα δεν έβγαιναν. Η Αθήνα θα μπορούσε ίσως να περιορίσει τη φοροδιαφυγή των μεσαίων-ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων που δεν συνηθίζουν να πληρώνουν φόρους, αφήνοντας την στήριξη του κράτους στους μισθωτούς και συνταξιούχους (που ταυτόχρονα κατηγορούν ως ανεπρόκοπους). Θα μπορούσε να περιορίσει την παραοικονομία ή το κόστος της διαφθοράς. Θα μπορούσε να σκεφτεί άλλες αναπτυξιακές στρατηγικές. Προτίμησε τον εύκολο, αν και πανάκριβο, δρόμο, το μασκάρεμα του χρέους. Για να το κάνει απευθύνθηκε, σύμφωνα με τους New York Times και τη Wall Street Journal, στη διαβόητη Goldman Sachs. Για τη συνεργασία αυτή την εγκαλεί τώρα και ζητά να πληροφορηθεί τι έγινε η Κομισιόν. Γράφει σε μια έρευνά του το γαλλικό Μαριάν:

“Για την πιο μεγάλη τράπεζα του κόσμου, η πατρίδα της δημοκρατίας μετετράπη σε αγελάδα προς άρμεγμα…¨Όταν ο Γκάρυ Κον προσγειώνεται στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, το 2001, οι έλληνες αξιωματούχοι τον περιμένουν όπως τον Μεσσία…O Κώστας Σημίτης αποφασίζει να βάλει τον λύκο μέσα στο μαντρί”. H Γκόλντμαν Σαχς, γράφει το περιοδικό, “διαφθείρει” την ελληνική κυβέρνηση “πείθοντάς” την
ότι μπορεί με τα προϊόντα της να χρηματοδοτεί τις δαπάνες της. Η Γκόλντμαν βγάζει 300 εκατομμύρια δολλάρια, για να κρύψει η ελληνική κυβέρνηση, όλο κι όλο, ένα δάνειο ενός δις. 30% εις βάρος του ελληνικού δημοσίου πάει το νταβατζηλίκι. Ο οίκος αξιολόγησης Μούντις καλύπτει την επιχείρηση αξιολογώντας με άριστα την Ελλάδα. Η ατιμωρησία οδηγεί σε μονιμοποίηση των πρακτικών. Το τελευταίο από αυτά τα προϊόντα είναι ο “Titlospe”, δάνειο 5,3 δις το 2009.

Με τη μέθοδο αυτή, η Αθήνα χρησιμοποίησε διάφορα δομημένα προϊόντα για να κρύψει το πραγματικό ύψος του χρέους επιτρέποντας στην Ελλάδα να εκπληρώσει τεχνικά, όχι όμως και ουσιαστικά, τα κριτήρια του Μάαστριχτ, πρακτική που άρχισε το 1998 και συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές του 2009. Η Γκόλντμαν, η Εθνική Τράπεζα και η ελληνική κυβέρνηση δημιούργησαν ένα “νεφέλωμα” διεθνών εταιρειών που ειδικεύτηκαν στην αγοραπωλησία ελληνικών τίτλων μετασχηματισμένων σε ιδιόμορφα, δομημένα προϊόντα.

¨Όλα ήταν νόμιμα, υποστηρίζεται σήμερα. Και τα δάνεια στους άστεγους που ανατίναξαν το τραπεζικό σύστημα νόμιμα ήταν, δεν ήταν όμως προς το δημόσιο συμφέρον. H φούσκα που δημιουργήθηκε είναι αυτή ακριβώς που σκάει σήμερα στα μούτρα μας, έχοντας οδηγήσει το ελληνικό κράτος στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Η Κομισιόν πάντως δεν έχει πεισθεί για τη νομιμότητα ορισμένων από τις διαδικασίες αυτές. ¨Ενα από τα συνηθέστερα κόλπα της Γκόλντμαν είναι η έκδοση χρεωγράφων σε άλλο νόμισμα από μια χώρα και η εν συνεχεία χρήση swaps για κάλυψη από αλλαγές ισοτιμιών. Το κόλπο, που υποπτεύεται η Κομισιόν ότι έγινε και εξετάζει τη νομιμότητά του, αρχίζει από κει και πέρα, με την αυθαίρετη αλλαγή από την κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα της ισοτιμίας, χωρίς να το ανακοινώσει σε κανένα, σύμφωνα με το γαλλικό ρεπορτάζ. Με τον τρόπο αυτό, βελτιώνει την αξία του χρέους. Η δεύτερη μέθοδος είναι η πρόβλεψη μελλοντικών εξόδων. Σύμφωνα με τη Λιμπερασιόν, η Γκόλντμαν πρότεινε στην κυβέρνηση της ΝΔ να προεξοφλήσει έσοδα των αεροδρομίων, “μειώνοντας” λογιστικά το χρέος κατά 0,5% του ΑΕΠ. Για την ωραία αυτή συμβουλή, ένα ακόμα λογιστικό τρικ, το ελληνικό κράτος πλήρωσε ένα ποσό 200-300 εκατομμυρίων ευρώ.

Τα ήξεραν
Το γεγονός ότι και άλλες ευρωπαϊκές χώρες προσέτρεξαν στη “δημιουργική λογιστική”, σε νομότυπες απάτες, δεν απαλλάσσει τους ¨Ελληνες ιθύνοντες των ευθυνών τους, δείχνει όμως τον βαθμό διάβρωσης και εξάρτησης και άλλων Ευρωπαίων. Είναι πολύ δύσκολο επίσης να πιστέψουμε ότι Βρυξέλλες, Παρίσι και Φρανκφούρτη δεν ήξεραν και δεν άφησαν να γίνουν όλα αυτά, προφανώς αποβλέποντας σε μεγάλα πολιτικά-οικονομικά οφέλη. Η Φρανκφούρτη παίρνει κάθε χρόνο λεπτομερείς εκθέσεις της Τράπεζας της Ελλάδας. Γνωρίζει ακριβώς πόσο είναι το χρέος. Το ξέρανε και το Νοέμβριο, όταν η κυβέρνηση τους ανακοίνωσε ότι είναι διπλάσιο, όπως το ήξεραν και οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης και οι τράπεζες, κάνανε όμως τους έκπληκτους. Η ευθύνη είναι μοιρασμένη, αλλά οι ¨Ελληνες θα πληρώσουν τη νύφη.

Η υπόθεση δείχνει επίσης πόσο η Ευρώπη είναι υπονομευμένη εκ των έσω, αφού αναθέτει σε αμερικανικές τράπεζες τη διαχείριση των πιο σημαντικών πτυχών και ευάλωτων σημείων των οικονομικών της (όπως κάνει άλλωστε και στους τομείς προσωπικών δεδομένων, περιλαμβανομένων των τραπεζικών λογαριασμών και κάθε άλλης πληροφορίας που μεταφέρει στις αμερικανικές υπηρεσίες, δήθεν για την τρομοκρατία). Πρόσφατα, ο ευρωβουλευτής Νίκος Χουντής αποκάλυψε με ερώτησή του την αναγνώριση, σε κανονισμό της Κομισιόν, του ρόλου των τριων κυρίως αμερικανικών οίκων αξιολόγησης, την ίδια στιγμή που το αμερικανικό Κονγκρέσο τους καλεί να δώσουν εξηγήσεις!

Η Ελλάδα έκρυψε με τον τρόπο αυτό τα προβλήματα κάτω από το χαλί, ώσπου, στις αρχές του 2009, άρχισαν να έρχονται οι πληροφορίες από τη Γερμανία για κίνδυνο χρεωκοπίας της Ελλάδας (σχετικά δημοσιεύματα του Σπήγκελ και άρθρο του Κώστα Σημίτη στην Ημερησία). Τον Σεπτέμβριο 2009, με πρωτοβουλία της Γκόλντμαν και μεσολαβητή την εταιρεία Markit, συγκροτείται κονσόρτσιουμ 12 τραπεζών που δημιουργεί ειδικό ίντεξ στην αγορά CDS για την κάλυψη αυξημένου ρίσκου του χρέους Ελλάδας, Ισπανίας και Πορτογαλίας, εν αναμονή του κερδοσκοπικού παιχνιδιού (iTraxxSovX Western Europe). Πρόκειται κατ¨ουσίαν για στοίχημα στη χρεωκοπία των τριων κρατών, που στήνει ο σύμβουλός μας.

H Goldman γνωρίζει άριστα όλες τις πτυχές του ελληνικού χρέους. Γνωρίζει επίσης τι πρόκειται να γίνει, αφού η ίδια το ετοιμάζει. Τι κάνει; Περιμένει να περάσει ένας μήνας από τις εκλογές, να συνειδητοποιήσει η νέα κυβέρνηση το πρόβλημα που αντιμετωπίζει και στέλνει, σύμφωνα με τη Λιμπερασιόν, αντιπροσωπεία τραπεζιτών στην Αθήνα, υπό το Νο 2 της τράπεζας Γκάρι Κον. Γίνονται δύο συναντήσεις (έχουν γίνει και αρκετές άλλες στο εξωτερικό). Mία στο Υπουργείο Οικονομικών και μία στο ξενοδοχείο “Πεντελικόν” της Κηφισιάς. Προτείνουν ένα ακόμα χαριτωμένο προϊόν τους, σχεδιασμένο να στείλει στο μέλλον το κόστος του ΕΣΥ. Λίγο πριν σπρώξουν την Ελλάδα στην Καιάδα, ετοιμάζονται να της αρπάξουν κάτι ακόμα.

Η τελική επίθεση
Τον Δεκέμβριο, η επίθεση αρχίζει μέσω των οίκων αξιολόγησης που υποβαθμίζουν την ελληνική πιστοληπτική ικανότητα, παρόλο που γνώριζαν μια χαρά εδώ και καιρό την πραγματική κατάσταση. Η ελληνική αξιοπιστία πλήττεται από παντού. H Goldman εξακολουθεί πάντως να βγάζει ένα “σκασμό λεφτά”, όπως με την έκδοση του δανείου της 25.1.2010. Ενώ συνεχίζει να κερδίζει από τη διαχείριση του χρέους, δεν περιμένει ούτε μια μέρα από την πώληση του δανείου και ξαναχτυπάει την Ελλάδα μέσω των Financial Times, προνομιακού εκφραστή και του Σίτι και της Κομισιόν (τέτοια είναι τα ευρωπαϊκά χάλια). Παίζοντας έτσι διπλό παιχνίδι και εις βάρος της Ελλάδας, και εις βάρος των άλλων πελατών της, αγοραστών του τελευταίου δανείου, που βλέπουν τα ελληνικά επιτόκια και spread να εκτινάσσονται αμέσως μετά.

Η λονδρέζικη εφημερίδα γράφει ότι η Αθήνα θέλει να δανειστεί από την Κίνα μέσω της Γκόλντμαν. Το δημοσίευμα προκαλεί αμέσως αύξηση του πρίμιουμ για το χρέος. Κανείς δεν πιστεύει ότι η εφημερίδα μπορούσε να δημοσιεύσει τέτοια είδηση, χωρίς να την επιβεβαιώσουν από την Γκόλντμαν. Κατ’ άλλους την είδηση την έδωσε η ίδια η Γκόλντμαν όταν πληροφορήθηκε (άραγε από ποιόν;) ότι ο Γ. Παπανδρέου σκέφτεται να προχωρήσει σε διακρατική συμφωνία με την Κίνα προκειμένου οι Ασιάτες της Cosco που έχουν πάρει το λιμάνι του Πειραιά να αναλάβουν ένα σημαντικό κομμάτι του δανεισμού της χώρας. Η τράπεζα δεν περιορίζεται φυσικά στα κέρδη από το ελληνικό χρέος. Κερδοσκοπεί αμέσως κατά του ευρώ, πιστή στην αρχή “αγοράζουμε στη φήμη και πουλάμε στο γεγονός”. Μεταξύ 26.1 και 2.2.2010 οι αμερικανικές επενδυτικές τράπεζες και τα χετζ φαντ, μεταξύ των οποίων και η Γκόλντμαν, ρευστοποιούν συμβόλαια αξίας 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, περισσότερα από τον Σεπτέμβρη του 2008, στο απόγειο της οικονομικής κρίσης.

Από την αγορά CDS, παίζοντας δηλαδή τη χρεωκοπία της Ελλάδας, η Γκόλνtμαν υπολογίζεται ότι κέρδισε ένα έως τρια δισεκατομμύρια δολλάρια. Οι χρηματιστές της Γουώλ Στρητ σφυρίζουν αδιάφορα, δηλώνοντας στους δημοσιογράφους: “η δουλειά μας είναι να βγάζουμε λεφτά, όχι να σκεφτόμαστε τι θα συμβεί στους ¨Ελληνες πολίτες, δεν υπάρχει εξάλλου νόμος που να απαγορεύει να εκμεταλλευτείς τον μαλάκα” (δήλωση του Αμίτ Σαρκάρ, επικεφαλής αμερικανικού επενδυτικού ταμείου, Μαριαν, 20.2.2010)

Το διακύβευμα: υποδούλωση Ελλάδας, υποδούλωση Ευρώπης
Η Ελλάδα γίνεται προνομιακή δίοδος για τον έλεγχο της Ευρώπης και την εξασθένηση του ευρώ, προτού το ευρωπαϊκό νόμισμα καταστεί κύριο αποθεματικό. Επιδιώκεται επίσης να γίνει το νέο υπόδειγμα μιας Ευρώπης χωρίς κοινωνικό κράτος. Μέρκελ και Σαρκοζί άρχισαν να καταλαβαίνουν μόλις αυτό τον μήνα τι συμβαίνει και τις συνέπειες για την Ευρώπη και παραμένουν βασικά αμήχανοι, παρόλο που έχουν εύκολες λύσεις, που περιγράφουν αρκετά έντυπα, όπως έκδοση ευρωομολόγων ή αγορά από την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα του ελληνικού χρέους, που θα τσάκιζε τα πόδια των κερδοσκόπων και θα τους ανάγκαζε να ξανασκεφτούν πολλές φορές πριν ξαναεπιτεθούν.

Βερολίνο όμως και Παρίσι παραμενουν δέσμιοι της ιδεολογίας και της αρχιτεκτονικής του ευρώ που τους εμποδίζει να αντιδράσουν με άλλο τρόπο, εκτός από το να απαιτούν περίπου την αυτοκτονία της ελληνικής κοινωνίας. Η Ευρώπη είναι εκ των ένδον υπονομευμένη, όπως αποδεικνύει η δραστηριότητα κατά της Ελλάδας της Ντώυτσε Μπανκ, της PNB Paribas, της Σοσιετέ Ζενεράλ και των ελβετικών τραπεζών στην αγορά CDS, αλλά και η στάση των αρμοδίων της Κομισιόν, των “ευρωπαίων ηλιθίων”, όπως τους αποκαλούν οι Γάλλοι. Η “παγκοσμιοποίηση” είναι φτιαγμένη από και για τους Αγγλοσάξωνες. ¨Οσο για το ελληνικό ζήτημα μοιάζει για ορισμένα τουλάχιστο γαλλικά έντυπα μια μάχη μεταξύ δημοκρατίας και ολοκληρωτισμού, όπως υποδεικνύει η Λιμπερασιόν δημοσιεύοντας, δίπλα-δίπλα, τη φωτογραφία της Βουλής των Ελλήνων και του ουρανοξύστη Goldman Sachs, της μεγαλύτερης τράπεζας του κόσμου που χρησιμοποιεί όλη της τη δύναμη εναντίον μιας μικρής ευρωπαϊκής χώρας.

 

Read Full Post »

Δυστυχώς δεν θα αποφύφουμε να πιούμε το πικρό ποτήρι που θα μας προσφε΄ρει η προσφυγή της χώρας μας στο ΔΝΤ,λόγω της χρεωκοπίας στην οποία περιήλθε η χώρα, άσχετα αν ακόμη και σήμερα , οι κυβερνώντες αποφεύγουν να πουν την αλήθεια στον λαό,περί της χρεωκοπίας της  και τι τον περιμένει λιαν συντόμως.

Για μια ακόμη  φορά ο ένας πολιτικός σχηματισμός ρίχνει τις ευθήνες στον άλλο ,δεν φταίει λέει το Πασοκ,αλλά η ΝΔ φταίει που φτάσαμε ως εδώ.Αυτά ακούμε τελευταία στο ναό της δημοκρατίας στο Ελληνικό κοινοβούλιο,επιλέγοντας οι εθνοπατέρες μας τον δρόμο  της αποπομπης ευθηνών και της διακαιολογίας.

Λησμονούν εύκολα, όμως όταν η κακοδιαχείρηση,οι σπατάλες ,η διόγκωση του Δημόσιου τομέα, οι προσλήψεις ημετέρων από το παράθυρο,οι πελατιακές σχέσεις ,τα σκάνδαλα είναι αποκλειστικά  δικά τους έργα .

Δυστυχώς για μια ακόμη φορά οι εθνοπατέρες μας είναι κατώτεροι των περιστάσεων και αδυνατούν να πράξουν το αυτονόητο για το οποίο τους επέλεξε   ο Ελληνικός λαός ,δηλαδή να δώσουν λύσεις στα προβλήματα της χώρας,όχι, γιατί δεν θέλουν, αλλά διότι  δεν μπορούν,δεν εχουν την πολιτική  βούληση αλλά και τις ικανότητες , και έτσι τα ηνια της διασωσης της χώρας αναλαμβάνουν άλλοι, ξενοι προς την χώρα μας τους οποίους ο Ελληνικός λαός δεν επέλεξε με την ψήφο τους και φυσικά δεν θα δώσουν ποτέ εξηγήσεις στον ίδιο.

Δυστυχώς, αυτό που έπρεπε να έιχαμε πράξει  μόνοι μας πλην πολλά χρόνια,να έχουμε δηλαδή βάλει μαι τάξη σε αυτή την χωρα, να έιχαμε νοικοκηρέψει τα οικονομικά μας τώρα μας  το επιβάλλουν άλλοι διότι δυστυχώς έχουμε χρεοκωπήσει.

Read Full Post »

Τη συνταγή δημοσιονομικής προσαρμογής της Λετονίας προτείνει στην ελληνική κυβέρνηση το ΔΝΤ, ζητώντας ακόμα πιο σκληρά μέτρα απ’ αυτά που ήδη είχε εισηγηθεί. Αυτό σημαίνει μείωση μισθών και συντάξεων έως και 30% και δραστικές περικοπές σε όλους τους τομείς του Δημοσίου, ακόμα και στην υγεία.

Το ειδικό κλιμάκιο του Ταμείου που καταφθάνει στην Αθήνα τη Δευτέρα, θα παραδώσει στον υπ. Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου την ανανεωμένη λίστα με τις προτάσεις του, καθώς ξεκινούν οι συζητήσεις «για τις πιθανές πολιτικές που χρειάζεται να ακολουθηθούν εάν ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός βοήθειας», όπως δήλωνε χαρακτηριστικά η δ/ντρια εξωτερικών υποθέσεων του ΔΝΤ την περασμένη Πέμπτη, Caroline Atkinson.

Σύμφωνα με αναλυτές αλλά και τον Σουηδό κεντρικό τραπεζίτη Stefan Ingves, η περίπτωση της Λετονίας, που με τα μέτρα του ΔΝΤ «μάτωσε», χάνοντας 18% του ΑΕΠ της πέρυσι, έρχεται πιο κοντά στα ελληνικά δεδομένα.

Τούτο, διότι η κυβέρνηση της χώρας της Βαλτικής απέκλεισε την αποσύνδεση του τοπικού νομίσματος, λατ από το ευρώ, ώστε να μην απομακρυνθεί το όνειρο ένταξης στην Ευρωζώνη. Δεν υποτιμήθηκε το νόμισμα και εφαρμόστηκε δραστική πολιτική αποπληθωρισμού, που όπως δήλωσε προ ημερών ο επικεφαλής του ΔΝΤ Dominique Strauss Kahn, αρμόζει στην ελληνική περίπτωση.

Οι μισθοί στο Δημόσιο μειώθηκαν 23%, οι συντάξεις 30%, νοσοκομεία έκλεισαν, απολύθηκε προσωπικό. Ως αποτέλεσμα, ο στόχος μείωσης του ελλείμματος κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες (στο 8%), όσες θέλει και η ελληνική κυβέρνηση τώρα (!), επιτεύχθηκε. Παράλληλα εξαφανίστηκε το εμπορικό έλλειμμα. Ο δείκτης ανεργίας όμως εκτινάχθηκε στο 22%. Η κοινωνική αναταραχή περιορίστηκε, μόνο όταν άρχισε ένα κύμα μετανάστευσης στο εξωτερικό, κυρίως από πτυχιούχους. Φέτος οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για ύφεση 4%. Ο δ/ντής της αποστολής του ΔΝΤ στη Λετονία Mark Griffiths πάντως επιμένει: «Τα μέτρα έχουν βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα».

Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση έχει ήδη στα χέρια της μία μακροσκελή λίστα εισηγήσεων του Ταμείου, που μεταξύ άλλων προτείνει απολύσεις προσωπικού στο Δημόσιο, πλήρη απελευθέρωση των εργασιακών σχέσεων, μειώσεις μισθών και συντάξεων και παράλληλα κατάργηση των 13ου και 14ου μισθού.

Συγκεκριμένα, στο δημόσιο τομέα έχουν προταθεί η μείωση του αριθμού των Οργανισμών, κάτι που δρομολογεί η κυβέρνηση, και οι περικοπές προσωπικού. Επίσης ζητείται να επιταχυνθούν οι αποκρατικοποιήσεις και να απελευθερωθούν όλες οι αγορές. Επίσης, να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα. Στην αγορά εργασίας το ΔΝΤ προτείνει ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, απελευθέρωση των απολύσεων, προώθηση της μερικής απασχόλησης και μειώσεις μισθών. Γι’ αυτό το τελευταίο ήδη άρχισαν νύξεις και από την Κομισιόν.

Κατά τον Anders Aslund του Ινστιτούτου Peterson για τα διεθνή οικονομικά (Peterson Institute for International Economics) που εδρεύει στην Ουάσιγκτον, η περίπτωση της Ελλάδας είναι σοβαρότερη απ’ αυτή της Λετονίας. «Η χώρα της Βαλτικής έχει ευέλικτη αγορά εργασίας και μεγαλύτερη κοινωνική ηρεμία πλέον», είπε στο marketwatch. Και πρόσθεσε ότι: «Η Ελλάδα θα δυσκολευτεί περισσότερο».

«Γυρίζουμε σε μία νέα σελίδα που θα φέρει πολλές ανατροπές και κοινωνική δυστυχία», δηλώνει στην «Ι» ο καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών Γιώργος Βάμβουκας. «Δυστυχώς βλέπω το κατά κεφαλήν ΑΕΠ να μειώνεται δραστικά στη χώρα μας την επόμενη τριετία, φτάνοντας στα επίπεδα όπου βρισκόταν πριν από δεκαπέντε χρόνια», συμπληρώνει. «Το ΔΝΤ φαίνεται μονόδρομος αλλά και το αύριο αβέβαιο, μιας και απουσιάζει η παραγωγική βάση από τη χώρα μας», λέει ο κ. Βάμβουκας.

Τα σενάρια για την Ελλάδα, μετά το δανεισμό από Ε.Ε. και ΔΝΤ


Τρία χρόνια. Τόσος είναι ο χρόνος που αγοράζει η ελληνική κυβέρνηση με τα δάνεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, σύμφωνα με τον Economist. Οι συντάκτες του περιοδικού προειδοποιούν πως η Αθήνα θα πρέπει να χρησιμοποιήσει αυτό το χρόνο για να υλοποιήσει ένα γενναίο πρόγραμμα προσαρμογής. Όμως, ακόμα και τότε, η λύση της επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους δεν μπορεί να αποκλειστεί, λένε.

Για τους περισσότερους ξένους οικονομολόγους, η απάντηση στα προβλήματα της Ελλάδας είναι πιο σύνθετη από το δίλημμα «προσαρμογή ή χρεοκοπία», που θέτει ο Economist. Ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Dominique Strauss-Kahn, δήλωσε πριν από λίγες ημέρες ότι «ο αποπληθωρισμός είναι η μοναδική αποτελεσματική γιατρειά που έχει απομείνει» για την Ελλάδα.

Όμως, μπροστά στην επώδυνη «συνταγή» της μείωσης των μισθών και των τιμών, εναλλακτικές λύσεις που μέχρι πρότινος φάνταζαν εξωφρενικές, πέφτουν τώρα στο τραπέζι ακόμα και από έγκυρους οικονομολόγους. Η Ελλάδα θα πρέπει να αποχωρήσει έστω και προσωρινά από την Ευρωζώνη, έχει προτείνει ο καθηγητής του Χάρβαρντ, Martin Feldstein, την ώρα που πολλοί συνάδελφοί του θυμούνται ξανά τη δραχμή και φλερτάρουν με την ιδέα της υποτίμησης. «Μόνο η αναδιάρθρωση του χρέους μπορεί να σώσει τη χώρα», απαντά ο καθηγητής του New York University, Carl Weinberg.

Όμως, πλήθος άρθρων και αναλύσεων δείχνει ότι η επιλογή της επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους μπορεί να είναι από απόλυτα υποφερτή (π.χ. Ουρουγουάη) έως καταστροφική (π.χ. Αργεντινή).

Και βέβαια, δεν μπορεί κανείς παρά να ελπίζει ότι μια ριζοσπαστική μεταρρύθμιση του φορολογικού και του ασφαλιστικού συστήματος, σε συνδυασμό με τη γενναία περικοπή των δημοσίων δαπανών και με μια βοήθεια από το αδύναμο ευρώ, θα μπορούσαν να τονώσουν ανταγωνιστικότητα και ανάπτυξη, διαψεύδοντας όλα τα δυσοίωνα σενάρια.

Για τον Paul Krugman, πάντως, στην περίπτωση της Ελλάδας «δεν υπάρχουν καλές λύσεις. Για την ακρίβεια, δεν υπάρχουν λύσεις που να μην είναι τρομερές». Όπως εξηγεί ο νομπελίστας οικονομολόγος, η Ελλάδα δεν είναι η πρώτη χώρα που βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα τόσο υπερβολικό χρέος. Οι ΗΠΑ, για παράδειγμα, εξήλθαν καταχρεωμένες από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με την αναλογία χρέους/ΑΕΠ του 1946 να αγγίζει το 122%. Και όμως, κατά την επόμενη δεκαετία κατάφεραν να ρίξουν το χρέος στο μισό και συνέχισαν να το μειώνουν μέχρι που έφτασε μόλις στο 33% του ΑΕΠ, το 1981. Στην πραγματικότητα, το μυστικό για την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών των ΗΠΑ δεν θα πρέπει να αναζητηθεί στη μείωση του χρέους, αλλά στον άλλο παράγοντα αυτής της εξίσωσης· την αύξηση του ΑΕΠ. Αλλά στην περίπτωση της Ελλάδας, το κοινό νόμισμα και η χαμηλή ανταγωνιστικότητα της οικονομίας δεν θα επιτρέψουν την αντιμετώπιση του χρέους μέσω της ανάπτυξης και του πληθωρισμού, επισημαίνει ο Krugman.

Αυτό είναι που σύμφωνα με άλλους οικονομολόγους, καθιστά τη λύση της εξόδου από το ευρώ και της υποτίμησης, τόσο ελκυστική. Οι αναφορές των Financial Times στη δραχμή ξεπερνούν τις 20 από τις αρχές του έτους, έστω και εάν ο όρος αυτός είχε σχεδόν εξαφανιστεί από τις σελίδες της εφημερίδας έπειτα από την κυκλοφορία των χαρτονομισμάτων του ευρώ, το 2002.

Τα σενάρια επιστροφής στη δραχμή είχαν αναγκάσει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να διερευνήσει κατά πόσο η έξοδος μιας χώρας-μέλους από το ευρώ είναι νομικά εφικτή. Η σχετική μελέτη είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μια χώρα μπορεί να αποχωρήσει οικειοθελώς από την Ευρωζώνη, αλλά αυτό θα σήμαινε έξοδο και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. «Η αποσκίρτηση από το ευρώ με στόχο την υποτίμηση είναι πολύ δαπανηρή και ριψοκίνδυνη», προειδοποιεί με ανάλυσή του που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη ο οικονομολόγος της Morgan Stanley, Joachim Fels.

Σε μια τέτοια περίπτωση, η Αθήνα θα έβλεπε το κόστος δανεισμού της να αυξάνεται κατακόρυφα, καθώς οι αγορές θα συνυπολόγιζαν στην τιμολόγηση των ομολόγων της το συναλλαγματικό και το πληθωριστικό ρίσκο. Επιπλέον, θα σήμαινε και περαιτέρω διόγκωση του κόστους εξυπηρέτησης του χρέους, αφού οι ξένοι πιστωτές θα είχαν την απαίτηση να πληρωθούν σε ευρώ και όχι στο νέο -υποτιμημένο- νόμισμα. Και βέβαια, ο πολύ πραγματικός κίνδυνος κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος της χώρας (αφού οι καταθέτες θα σπεύσουν να μεταφέρουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό για να γλιτώσουν την υποτίμηση) καθιστά το εγχείρημα πραγματικά ασύμφορο.

Ο Weinberg, του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης έχει να αντιπροτείνει την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, με τρόπο που θα επιμηκύνει τη λήξη των ομολόγων, δίνοντας στην κυβέρνηση ένα χρονικό περιθώριο για να υλοποιήσει τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις. Όπως εξηγεί, όλα τα ελληνικά κρατικά ομόλογα που λήγουν από τώρα έως το 2019 μπορούν να συγκεντρωθούν και να αναχρηματοδοτηθούν μέσω ενός και μόνο ομολόγου, διάρκειας 25 ετών, με επιτόκιο 4,5%. Με αυτό τον τρόπο, οι ανάγκες χρηματοδότησης του ελληνικού δημοσίου για τα επόμενα πέντε χρόνια θα μειώνονταν κατά 60% ή 140 δισ. ευρώ, υπολογίζει.

Και εάν οι λύσεις της εξόδου από το ευρώ ή της αναδιάρθρωσης του χρέους δεν είναι παρά ακραία σενάρια, οι περισσότεροι οικονομολόγοι του εξωτερικού συμφωνούν ότι η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να αναζητήσει τη διέξοδο από αυτή την κρίση στη λιτότητα και τον αποπληθωρισμό. «Πιστεύω ότι μάλλον βρίσκονται αντιμέτωποι με την ανάγκη μείωσης των μισθών κατά 15%», υπολογίζει ο επικεφαλής οικονομολόγος της Goldman Sachs για την Ευρώπη, Erik Nielsen. «Η μοναδική αληθινή λύση στα προβλήματα της Ελλάδας είναι η λιτότητα τύπου Ιρλανδίας. Αυτό θα συμβεί, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Άρα, όσο συντομότερα αρχίσουν, τόσο το καλύτερο για όλους», εξηγεί ο αρθρογράφος του Bloomberg, Matthew Lynn.

Πηγη: www.isotimia.gr

Read Full Post »

Τηλεδιάσκεψη με αντικείμενο τη «συγκεκριμενοποίηση των μηχανισμών στήριξης της Ελλάδας» θα πραγματοποιήσουν οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης αύριο στις 3 το μεσημέρι, όπως μεταδίδουν τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία.

Read Full Post »

Η Ελλάδα ενδεχομένως να αθετήσει τις δανειακές της υποχρεώσεις ήδη από το τρέχον έτος, χωρίς έκτακτη οικονομική βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, εκτιμά ο Stephen Jen της BlueGold Capital Management LLP, όπως μεταδίδει το Bloomberg.

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ελλάδα είναι παρόμοιες με αυτές που αντιμετώπισε η Αργεντινή όταν χρεοκόπησε το 2001 με χρέος 95 δισ. δολ. καθώς η ελληνική κυβέρνηση υλοποιεί το πρόγραμμα δημοσιονομικής σύσφιξης προκειμένου να μειώσει το μεγαλύτερο έλλειμμα στην Ε.Ε. επισημαίνει ο Stephen Jen, διευθύνων σύμβουλος στο hedge fund, σε συνέντευξη που παραχώρησε σήμερα στο Λονδίνο.

“Η χρεοκοπία ενδεχομένως να είναι τελικά αναπόφευκτη”, δήλωσε ο Jen και συμπλήρωσε: “Το ενδεχόμενο αυτό μπορεί μόνο να αναβληθεί με τη διάθεση βοήθειας που θα είναι πολλές φορές μεγαλύτερη από τα 25 δισ. ευρώ που νομίζει ο περισσότερος κόσμος. Οποιαδήποτε βοήθεια θα πρέπει να εντυπωσιάσει τις αγορές”.

“Τα προβλήματα της Ελλάδας και της Αργεντινής μπορεί να μην είναι ίδια, αλλά έχουν πολλές ομοιότητες σε όρους ακαμψίας του νομίσματος, εκροών κεφαλαίων και του κινδύνου τα μέτρα δημοσιονομικής σύσφιξης να οδηγήσουν σε ραγδαία συρρίκνωση της οικονομίας”, επισήμανε ο Jen ο οποίος υπήρξε οικονομολόγος του ΔΝΤ από το 1992 έως το 1996.

“Αν ο κόσμος βρεθεί στα πρόθυρα να βιώσει δυσκολίες με το χρέος κρατών, η Ελλάδα είναι πιθανόν να είναι μεταξύ των πρώτων που θα προβούν σε αθετήσεις χρεών. Δεν θα απέκλεια την πιθανότητα αυτό να συμβεί φέτος”, συμπλήρωσε.

Σημείωσε τέλος ότι οι ανάγκες χρηματοδότησης της Ελλάδας είναι τεράστιες για τα επόμενα δύο χρόνια. “Χρειάζεται να αποδείξει στις αγορές ότι μπορεί να δανειστεί τους επόμενους δύο μήνες. Αυτό είναι το ελάχιστο”.

ΦΟΥΣΚΑ ΠΟΥ ΕΣΠΑΣΕ ΜΕ “ΠΑΤΑΓΟ” ΟΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ !

«Μας πάνε για χρεοκοπία οι αγορές»
«Δυστυχώς οι αγορές προεξοφλούν την αδυναμία της Ελλάδας να αντιμετωπίσει το γιγαντιαίο δημόσιο χρέος και η κατάσταση αυτή αποτυπώνεται στα επιτόκια δανεισμού τα περιβόητα σπρεντς που κατέγραψαν χθες ιστορικό ρεκόρ ξεπερνώντας τις 400 μονάδες. Ανεξάρτητα από τις αφορμές που επικαλούνται οι κερδοσκόποι για να ανεβάζουν τα επιτόκια όπως συνέβη χθες με τη δήλωση κυβερνητικού στελέχους το οποίο δεν κατονομάζεται και το οποίο δήθεν ισχυρίστηκε ότι η Ελλάδα θα ζητήσει να αλλάξει η απόφαση της ευρωπαϊκής ένωσης για το πακέτο στήριξης και η βοήθεια να είναι αμιγώς ευρωπαϊκή, αυτό που έχει σημασία είναι ότι οι αγορές δεν απειλούνται και δεν εκβιάζονται από τους μηχανισμούς στήριξης για τους οποίους πριν από λίγες μέρες πανηγυρίζαμε. Αποδείχτηκε ότι όλη αυτή η ιστορία της ευρωπαϊκής ομπρέλας που θα τρόμαζε τους κερδοσκόπους
ήταν μια φούσκα που έσκασε με πάταγο.»

 ΠΗΓΗ: http://ww.simatoros.wordpress.com/

Read Full Post »

Older Posts »